Witamy Państwa na stronie Olejarni Roztoczańskiej

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Stanowi mieszaninę kwasów tłuszczowych wśród przede wszystkim kwas oleinowy (50-67%) i linolowy(16-30%) oraz w mniejszej ilości kwas linolenowy (6-14%), palmitynowy (2,5-60%), stearynowy (nie więcej niż 3%) i eikozenowy (nie więcej niż 5%)
–  cechuje się najkorzystniejszym udziałem kwasów tłuszczowych n-6/n-3 (2.2:1).
– Olej rzepakowy jest dobrym źródłem witaminy E (3,0–30,7 mg/kg) i innych przeciwutleniaczy: karotenoidów, flawonoidów, fitosteroli, kwasów fenolowych (sinapina), co determinuje pozytywny wpływ oleju na układ odpornościowy organizmu, jego zdolności antyoksydacyjne oraz właściwości przeciwzapalne, antyaterogenne i antynowotworowe.
– Fitosterole zawarte w oleju rzepakowym: b-sitosterol (około 5,5 mg/g), kampesterol (około 4 mg/g) i brassikasterol (około 1,5 mg/g) pozytywnie wpływają na gospodarkę lipidową, obniżając stężenie frakcji LDL cholesterolu..

Właściwości prozdrowotne:

– Dzięki zawartości niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, zwłaszcza kwasów z rodziny omega-3, olej rzepakowy reguluje gospodarkę lipidową, obniżając poziom cholesterolu i triglicerydów we krwi.
– Zawarte w oleju rzepakowym kwasy omega-6 oraz omega-3 pełnią istotną rolę w profilaktyce i leczeniu wielu chorób przewlekłych: chorób układu krążenia, choroby niedokrwiennej serca, udaru mózgu, nadciśnienia tętniczego.
– Olej rzepakowy pełni również istotną rolę w profilaktyce oraz leczeniu niektórych nowotworów: raka piersi, prostaty i jelita grubego.
– Wpływa na odpowiedni rozwój mózgu i układu nerwowego, jak również siatkówki oka.
– Jest ważnym składnikiem diety podczas ciąży i u małych dzieci, a jego spożycie jest szczególnie istotne w III trymestrze ciąży, kiedy następuje bardzo intensywny rozwój wymienionych narządów.
– Zamiana tłuszczu zwyczajowo stosowanego w diecie na olej rzepakowy skutkuje również zmniejszeniem stężenia glukozy i insuliny na czczo oraz poprawą kontroli cukrzycy typu 2.

Zastosowanie w kuchni:

Olej rzepakowy jest tłuszczem uniwersalnym. Większość z nas używa go zwykle do smażenia, nie wiedząc, że może mieć on milion innych zastosowań, takich jak na przykład:
– pieczenie – oleju rzepakowego możesz użyć zarówno do pieczenia mięs (natrzeć nim kurczaka, polać pieczeń), jak też ciast. Zwłaszcza ojej rafinowany jest całkowicie neutralny smakowo i zapachowo, przez co pozwala zastąpić roztopione masło czy margarynę w przepisach na słodkie wypieki;
– sałatki – dressing do sałatki można przygotować nie tylko na bazie popularnej oliwy z oliwek. Olej rzepakowy dobrze łączy się z przyprawami, może być użyty do sosów i majonezów lub samodzielnie do polania warzyw. Jako że wiele witamin lepiej przyswaja się razem z tłuszczami, zastosowanie oleju do sałatki jest nawet wskazane;
– potrawy dla dzieci – olej rzepakowy może zastąpić masło w zupkach lub przecierach podawanych małym dzieciom (od 6. miesiąca życia). Zawarte w nim kwasy omega-3 i 6 są niezbędne do właściwego rozwoju małego organizmu, a neutralny smak to również spory plus – niektóre dzieci nie tolerują przecież smakowych innowacji.

Dawkowanie i przeciwskazania:

20 g oleju rzepakowego (niespełna dwie łyżki stołowe) dostarczają zalecaną dzienną dawkę kwasu alfa – linolenowego, z którego powstają kwasy omega-3.
Przeciwwskazania są nieliczne – ostra postać biegunki, zapalenie wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego w postaci przewlekłej, indywidualna nietolerancja produktu.

Kaloryczność:

W 100 g oleju rzepakowego znajduje się ok. 880 kcal. Jedna łyżka oleju (15 g)  dostarcza około 132 kcal.

Czas przechowywania:

Olej rzepakowy tłoczony na zimno można przechowywać w temperaturze pokojowej. Należy jednak chronić go przed kontaktem ze światłem słonecznym i zawsze go szczelnie zamykać. Olej rzepakowy, nawet w ciemnej, światłochronnej butelce, najlepiej przechowywać w zacienionym miejscu (np. szafce kuchennej). Jego okres przydatności do spożycia jest stosunkowo długi (6 – 12 miesięcy od wytłoczenia).

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

54,956% kwasu alfa-linolenowego (ALA) i 15,559% kwasu linolowego (LA). Zawiera nienasycone kwasy tłuszczowe omega 3 i kwasy tłuszczowe omega 6 — to właśnie one świadczą o jego prozdrowotnych właściwościach. Zawiera wysoką zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych — stanowią one 90% wszystkich kwasów tłuszczowych w oleju.
Typowy skład: kwas (alfa)-linolenowy 53,3%, kwas oleinowy 19,7%, kwas linolowy 15,4%, kwas palmitynowy 5,9%, kwas stearynowy 4,7%
– zawiera niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe , które mogą różnić się w zależności od odmiany lnu oraz warunków środowiskowych. Im niższa temperatura powietrza w lecie, tym więcej nienasyconych kwasów tłuszczowych jest w nasionach.
– witamina E, nazywaną tokoferolem. Ta niezwykle ważna substancja wykazuje działanie antyoksydacyjne, przeciwstarzeniowe oraz warunkuje prawidłowy wygląd skóry.
– witamina A jak i witamina E – silne przeciwutleniacze, chroniące organizm przed szkodliwym działaniem wolnych rodników oraz przedwczesnym starzeniem,
– sterole roślinne, β-sitosterol, campesterol, avenasterol, stigmasterol (233 mg/100 g, 6-9 proc.), które zapobiegają wchłanianiu cholesterolu w jelitach, przez co następuje zmniejszenie jego poziomu we krwi.
– karotenoidy (20 do 115 mg/kg), spośród których najwięcej jest luteiny (69 mg/kg), która wpływa na proces widzenia.

Właściwości prozdrowotne:

– zapobiega chorobom skóry, w tym łupieżowi, łojotokowi, przeciwdziała wysuszeniu skóry i nadmiernemu łuszczeniu, zmniejsza objawy alergii skórnych (swędzenie, zaczerwienienie);
– u kobiet korzystnie wpływa na cykl miesiączkowy, zmniejsza objawy menopauzy oraz zespół napięcia przedmiesiączkowego;
– u mężczyzn wspomaga leczenie bezpłodności oraz schorzeń prostaty;
– wspomaga leczenie depresji, wpływa na syntezę hormonów ”szczęścia”, czyli serotoniny i dopaminy;
– u sportowców wspomaga przyrost tkanki mięśniowej oraz redukcję tkanki tłuszczowej;
– regeneruje błony śluzowe układu pokarmowego;
– przeciwdziała rozwojowi schorzeń neurologicznych, takich jak choroba Alzheimera, stwardnienie rozsiane, zapobiega neuropatii nerwów u chorych na cukrzycę;
– zwiększa koncentrację uwagi oraz pamięć;
– zapobiega rozwojowi chorób układu krążenia (miażdżyca, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze), hamując agregację płytek krwi i zwiększając poziom tzw. dobrego cholesterolu. Ponadto działa antyarytmicznie, zwiększa siłę skurczu mięśnia sercowego;
– warunkuje prawidłowy przebieg ciąży i rozwój płodu, buduje bowiem tkankę nerwową mózgu dziecka.
– witaminy A i E, wspomagają proces zapłodnienia, zapobiegając wchłonięciu zarodka. Wpływają na jakość spermy mężczyzny, z tego powodu nazywa się je witaminami młodości i płodności.

Zastosowanie w kuchni:

Olej lniany sprawdza się jako baza sosów sałatkowych. Można wykorzystać go również do uzupełnienia past, kremów, koktajli owocowych oraz warzywnych, sosów i dipów. Na jego podstawie przygotujemy bardzo smaczny majonez lub masło orzechowe. Można też olejem lnianym polewać warzywa, zupy (bezpośrednio przed podaniem), pierogi i kluski. Mniej typowym, nieco śródziemnomorskim rozwiązaniem jest używanie oleju lnianego do pieczywa zamiast masła.
Na oleju lnianym oparta została jedna z popularnych diet, tzw. dieta budwigowa. Ten program żywieniowy, stworzony przez nominowaną do Nagrody Nobla dr Johannę Budwig, wspomaga leczenie kilkudziesięciu chorób cywilizacyjnych. Zakłada spożywanie interesującego nas oleju lnianego, warzyw, owoców, twarogów i produktów wysoko błonnikowych.
Olej lniany wraz ze wzrostem temperatury traci swoje cenne właściwości dlatego używamy go tylko na zimno.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Zgodnie z dietą dr Budwig, należy pić olej lniany budwigowy codziennie, po 4-8 łyżek. Jest to dawka przeznaczona dla osób dorosłych. Jeśli chodzi o dzieci, to najlepiej podać im go w posiłkach — w przypadku większego dziecka będą to 1-2 łyżki dziennie, natomiast małe dzieci powinny przyjmować tylko jedną łyżeczkę.
Olej lniany, tak jak każdy inny tłuszcz przyspiesza pracę jelit. Spożywanie więc tłuszczów w dużych ilościach przez osoby borykające się z biegunkami będzie nasilało ich przebieg. Podobnie na ilość tłuszczów w pożywieniu powinny zwrócić uwagę osoby wymagające diety niskotłuszczowej m.in z chorobami trzustki, przewlekłym zapaleniem i kamicą pęcherzyka żółciowego, chorobami miąższu wątroby oraz we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego. Stosowanie oleju lnianego w takich przypadkach nie jest zakazane, natomiast powinno się kontrolować jego ilość, tak samo jak wszystkich innych spożywanych olejów, dostosowując dawki do zaleceń dietetyka.

Kaloryczność:

Wartość energetyczna oleju lnianego wynosi ok. 830-900 kcal to oznacza, że 1 łyżka oleju lnianego (10 g) dostarcza 83-90 kcal.

Czas przechowywania:

Olej lniany tłoczony na ma krótki termin przydatności 0 3 miesiące i należy go spożyć do 4 tygodni po otwarciu. Przechowujemy w temperaturze od 4 do 10 stopni Celsjusza. W wyższych temperaturach kwasy tłuszczowe się utleniają, a sam olej ulega psuciu.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Tłoczony na zimno olej konopny ma zielonkawy kolor i orzechowy aromat. 75-80% składu oleju konopnego stanowią nienasycone kwasy tłuszczowe, głównie kwas linolowy i kwas α-linolenowy, ale także kwas γ-linolenowy czy kwas stearynowy Co ważne, stosunek kwasów omega-3 do omega-6 w oleju konopnym wynosi 1 : 3, co jest uznawane za optymalną proporcję dla zdrowia człowieka.
Olej konopny nie zawiera CBD ani psychoaktywnego THC Skład oleju konopnego obfituje również w liczne prozdrowotne fitozwiązki z grupy flawonoidów, tokoferoli, steroli czy polifenoli, które wykazują silne właściwości antyoksydacyjne. Zawiera witaminy A, B, E, K, magnez, cynk, wapń oraz flawonoidy, lignany, fitoestrogeny i fitosterole.

Właściwości prozdrowotne:

– działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe
– obniżanie poziomu złego cholesterolu
– obniżanie ciśnienia
– zapobieganie wahaniom poziomu cukru we krwi
– poprawa odporności organizmu
– łagodzenie objawów zespołu napięcia przedmiesiączkowego PMS
– wspomaganie pracy wątroby, nerek, serca i naczyń krwionośnych,
– wspomaganie układu hormonalnego
– wpływ na prawidłowe funkcjonowanie mózgu
– wpływ na stan skóry, włosów i paznokci
Dzięki swoim właściwościom olej z nasion konopi może być stosowany w prewencji takich chorób jak nadciśnienie tętnicze, cukrzyca czy miażdżyca, a także w prewencji chorób skóry, m.in. łuszczycy czy atopowemu zapaleniu skóry. Może również z powodzeniem wspomagać ich leczenie

Zastosowanie w kuchni:

Konopie są nie tylko doskonałym źródłem tłuszczów. W ich składzie znajdują się też proteiny oraz aminokwasy egzogenne, których człowiek nie potrafi sam wyprodukować. By wykorzystać wszystkie dobroczynne składniki, jakie kryją w sobie oleje konopne, najlepiej używać ich na zimno, gdyż obróbka termiczna może zniszczyć ich cenne właściwości. W takiej postaci można je dodawać do surówek, kasz, makaronów, gotowanych warzyw oraz wielu innych potraw. Te naturalne produkty mogą też stanowić świetny dodatek do samodzielnie przygotowywanych sosów i dressingów. Ponadto niektórzy wykorzystują je do urozmaicenia smaku past twarogowych, warzywnych, jajecznych oraz oczyszczających koktajli, które mogą pomóc w zmniejszeniu ochoty na spożywanie słodkich przekąsek.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Olej z konopi należy stosować zgodnie z zaleceniami podanymi na jego opakowaniu. W przypadku jego przedawkowania może wystąpić biegunka połączona ze skurczami brzucha. W jej wyniku może dojść także do chwilowej utraty masy ciała. Szczególnie ostrożne przy jego stosowaniu powinny być osoby cierpiące na chorobę wieńcową lub na zmniejszoną krzepliwość krwi. Olej z konopi posiadając bowiem właściwości przeciwzakrzepowe może pośrednio wpływać na zmniejszenie produkcji płytek krwi. Osoby przyjmujące na stałe inne leki powinny skonsultować jego stosowanie z lekarzem.

Kaloryczność:

W 100 g oleju konopnego znajduje się ok. 884 kcal. Jedna łyżka oleju (15 g)  dostarcza około 107 kcal.

Czas przechowywania:

Olej konopny tłoczony na zimno najlepiej przechowywać w temperaturze stałej 15 – 21 stopni Celsjusza. Należy jednak chronić go przed kontaktem ze światłem słonecznym i zawsze go szczelnie zamykać. Olej konopny, z uwagi na rozpad składników aktywnych przechowujemy około pół roku, jednak po otwarciu termin skraca się do 2 miesięcy.
Oleju konopnego nie należy podgrzewać. Poddany wysokiej temperaturze(smażenie) wydziela szkodliwe związki – akrylamid i akroleina, powstające w procesie trans-izomeryzacji.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

W oleju z pestek dyni główną frakcją lipidową są triacyloglicerole (94,5% zawartości), a oprócz tego w małych ilościach obecne są monoacyloglicerole, diacyloglicerole oraz wolne kwasy tłuszczowe.Frakcję nieglicerolową stanowią: wolne i zestryfikowane sterole (1%), fosfolipidy (1%),węglowodory, tokochromanole, alkohole triterpenowe oraz chlorofile i karotenoidy. Pula kwasów tłuszczowych składa się w dużym stopniu z nienasyconych związków. Kwas linolowy należący do wielonienasyconych kwasów tłuszczowych stanowi średnio 46%, a zawartość kwasu oleinowego należącego do grupy jednonienasyconych kwasów tłuszczowych wynosi średnio 33%. W oleju z pestek dyni głównym fitosterolem jest sitosterol (50,64 mg/100g produktu).
Olej z pestek dyni tłoczony na zimno zawieraja wiele substancji bioaktywnych. Związki lipidowe w pestkach dyni charakteryzują się właściwości prozdrowotnymi oraz wpływają na funkcjonowanie organizmu. Zawierają witaminy, m.in. B1, B2, B3, A, C, D, E, beta-karoten, kwasy linolowy, oleinowy, palmitynowy, selen, potas, cynk, fitosterole, skwalen, fitosteryny, cytrulinę i kukurbitynę.  w oleju z pestek dyni oznaczono 6-krotnie więcej barwników chlorofilowych niż karotenoidowych. olej z prażonych pestek dyni zawiera karotenoidy ogółem w ilości 71 mg/kg oleju, w tym: zeaksantyny – 28,5 mg/kg, beta-karoten – 6 mg/kg, 4,9 mg/kg oraz w sumie 0,3 mg/kg kryptoksantyny i luteiny.

Właściwości prozdrowotne:

Olej z pestek dyni ze względu na zawartość wielu składników odżywczych, związków, składników mineralnych i witamin znajduje zastosowanie w profilaktyce i leczeniu wielu chorób.
– nadciśnienie tętnicze olej powoduje obniżenie ciśnienia. Dodatkowo wyniki badań potwierdzają ochronny wpływ oleju wobec zmian patologicznych serca i aorty.
– poprawa lipidogramu. Olej sprzyja obniżeniu poziomu cholesterolu całkowitego, frakcji LDL i trójglicerydów we krwi. Wpływa natomiast na podniesienie HDL, zwanego potocznie „dobrym cholesterolem”. Zmniejsza także ryzyko chorób serca.
– poprawa odporności – Olej ma zastosowanie w chorobach układu oddechowego. Wzmacnia odporność organizmu poprzez stymulację limfocytów i makrofagów. Wykazuje pozytywny wpływ na szpik kostny, węzły chłonne i nadnercza. Działa przeciwzapalnie
– zwalcza pasożyty Olej działa przeciwpasożytniczo. W składzie znajdziemy kukurbitacynę, która działa porażająco na układ nerwowy pasożytów, przyspiesza proces usuwania ich z przewodu pokarmowego.. Olej eliminuje tasiemca uzbrojonego i nieuzbrojonego, owsiki, glist ludzką oraz tęgoryjca dwunastnicy
– wspomaga układ pokarmowy, działa oczyszczająco, wzmaga apetyt i wspomaga pracę narządów trawiennych. Można go stosować przy wrzodach błony śluzowej żołądka. Działa również odtruwająco i pomaga pozbyć się szkodliwych związków z organizmu, co może wspomóc redukcję zbędnych kilogramów.
– Wpływ na układ moczowy. Olej pozytywnie wpływa na zdrowie układu moczowego i wykazuje skuteczne działanie w leczeniu chorób pęcherza, zwłaszcza nadreaktywnego pęcherza.
– poprawa samopoczucia i snu – zawiera magnez i tryptofan. Z tego względu produkt polepszaja samopoczucie. Magnez wpływa na sprawne funkcjonowanie mózgu i układu nerwowego. Natomiast tryptofan znajduje zastosowanie w leczeniu zaburzeń lękowych i poprawie zdrowia psychicznego. Dodatkowo bierze udział w produkcji serotoniny i warunkuje dobrej jakości sen. Kwasy tłuszczowe zawarte w oleju wpływają na dobrą pracę mózgu, pamięć i koncentrację.
– przeciwdziałanie nowotworowe w przypadku raka prostaty, jajników, płuc, żołądka i okrężnicy. W tym najwięcej badań przeprowadzono w zakresie ochrony przed rakiem prostaty
– poprawa wzrok – zawartość zeaksantyny, luteiny i witaminy A chroni wzrok, działa wspomagająco przy zwyrodnieniu plamki żółtej i zmniejsza ryzyko zaćmy.
– ochrona włosów i skóry – uczestniczy w procesach pigmentacji skóry i gojenia się ran. Zapobiega także zakażeniom. Zawarty w nim skwalen stanowi istotny element lipidowy skóry, chroni ją przed działaniem promieniowania UV i procesami oksydacji. Podobne właściwości ma także witamina E. Dzięki zawartości antyoksydantów ma właściwości przeciwstarzeniowe i zmniejsza zmarszczki. działa przeciwzapalne i korzystnie wpływa na zmniejszenie zmian trądzikowych.Pomaga zmniejszyć cellulit i widoczność rozstępów. Pozytywnie wpływa na stan włosów ze względu na zawartość kwasów tłuszczowych, witaminy A i E

Zastosowanie w kuchni:

Olej dyniowy najlepiej sprawdzi się w daniach na zimno, przystawkach i sałatkach. Podany jako czekadełko razem z kromką chleba na zakwasie, przekona do siebie nieufnych gości. Dobrze pasuje do sałatek ziemniaczanych, zielonych sałat i pomidorów, jako składnik dressingu, a także wszelkich jesiennych potraw z dynią, podkreślając jej smak. Zupa krem z dyni pokropiona zielonym olejem, pieczona dynia ze szpinakiem, liśćmi brukselki, fetą i olejem z pestek dyni, dyniowe gnocchi skropione olejem zamiast palonym masłem – to tylko kilka pomysłów na wykorzystanie tego charakternego produktu. Wiele potraw z jesiennego menu zyska na jego dodatku, nie tylko te z dynią, np. jesienne sałatki, z jarmużem i jabłkiem czy gruszką i serem Stilton. Olej z pestek dyni fantastycznie przełamie i dopełni smak słodki, kwaśny i słony, dlatego sprawdza się w tak wielu kombinacjach.
Co ciekawe, olej dyniowy można wykorzystać także podczas planowania karty deserów. Zwykłe lody waniliowe po polaniu tym olejem nabierają niezwykłego smaku i finezji.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Olej z pestek dyni można stosować wyłącznie na zimno. Temperatura przechowywania wynosi natomiast maksymalnie 20 stopni Celsjusza, gdyż w innym wypadku może szybko zjełczeć. Poddając olej obróbce termicznej, powodujemy, że traci on swoje prozdrowotne właściwości, a co za tym idzie – obniża się jego jakość.
W zasadzie nie ma przeciwwskazań do stosowania oleju z pestek dyni, trzeba jednak pamiętać, że zawiera on w sobie przede wszystkim kwasy omega-6, w związku z tym do zachowania równowagi należy spożywać także produkty bogate w kwasy omega-3, aby nie dopuścić do powstania stanu zapalnego w organizmie.

Kaloryczność:

W 100 g oleju z pestek dyni znajduje się ok. 896 kcal. Jedna łyżka oleju (10 g)  dostarcza około 90 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z pestek dyni tłoczony na zimno należy przechowywać w suchym, chłodnym i zaciemnionym miejscu. Po otwarciu przechowywać w temperaturze 4-10°C nie dłużej niż 3-4 tygodnie. Może wytrącić się naturalny osad lub zmętnienie jest to zjawisko naturalne, które nie wpływa na wartość odżywczą oleju

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Olej słonecznikowy charakteryzuje się sporą zawartością kwasów tłuszczowych z grupy kwasów tłuszczowych grupy omega-6 (55,9%) i znikomą obecnością kwasów z rodziny omega-3 (0,5%). Są to niekorzystne proporcje. Prawidłowy stosunek wielonienasyconych kwasów tłuszczowych- omega-2 i omega-6 – powinien wynosić 1:5 (n3:n6)
W skład oleju słonecznikowego wchodząrównież takie kwasy jak: palmitynowy, stearynowy, oleinowy oraz linolowy.
Olej ze słonecznika ma największe stężenie naturalnej witaminy E wśród wszystkich olei roślinnych. Jak wiadomo witamina ta jes nazywana witaminą młodości. Zawiera również karoten, lecytynę oraz witaminę: A, B, D i PP, A także nienasycone kwasy tłuszczowe.
Nasiona słonecznika, jak i tłuszcz z nich pochodzący, pełne są wielu korzystnych dla zdrowia substancji – aminokwasów (izoleucyna, metionina, fenyloalanina, lizyna), fitosterole – substancje pochodzenia roślinnego wpływające na metabolizm tłuszczów w organizmie

Właściwości prozdrowotne:

Olej słonecznikowy pozytywnie wpływa na niemal każdy aspekt funkcjonowania organizmu. Zdrowotne efekty, to m.in.:
– działanie antyoksydacyjne – pomaga pozbyć się toksyn z organizmu,
– redukuje trądzik i wypryski na skórze,
– reguluje wydzielanie sebum,
– spowalnia proces starzenia się skóry,
– zmniejsza ilość wolnych rodników,
– redukuje stany zapalne układów trawiennego i krążenia,
– obniża poziom tzw. złego cholesterolu,
– poprawia jakość nasienia,
– redukuje bóle głowy,
– fitosterole zmniejszają ryzyko rozwoju zmian miażdżycowych w naczyniach krwionośnych.
Tłuszcz słonecznikowy korzystnie wpływa na odporność organizmu, zapobiega szkodliwemu wpływowi wolnych rodników, wspiera walkę z łuszczycą, przeciwdziała nowotworom

Zastosowanie w kuchni:

Olej słonecznikowy ma bardzo duże zastosowanie w gastronomii Jednak zaleca się, by używać go jedynie na zimno, a nie smażyć na nim potraw. Badania wykazują, że rozgrzany do wysokiej temperatury nie tylko traci swoje zdrowotne właściwości, ale również może powodować dotkliwe szkody w organizmie. Ze względu na dużą zawartość kwasów wielonienasyconych, olej słonecznikowy wytraca odżywcze składniki. A niestety te, które powstają mogą być bardzo niebezpieczne dla zdrowia, nawet rakotwórcze. Dlatego najbezpieczniej i najzdrowiej będzie używać oleju jako dressingu do sałatek lub np. w produkcji majonezu, czy domowych przetworów.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Olej słonecznikowy przeznaczony jest do stosowania na zimno. Nie wolno go podgrzewać, gdyż wówczas traci wszystkie swoje dobroczynne właściwości. Stosowanie należy ustalić indywidualnie, w zależności od własnych potrzebw dowolnych ilościach.

Kaloryczność:

W 100 g oleju rzepakowego znajduje się ok. 884 kcal. Jedna łyżka oleju (11 g)  dostarcza około 97 kcal.

Czas przechowywania:

Olej słonecznikowy tłoczony na zimno należy przechowywać w temperaturze 5-10 stopni Celsjusza, w ciemnej, światłochronnej butelce. Jego okres przydatności do spożycia wynosi od 3 – 6 miesięcy miesięcy od wytłoczenia.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Około 90% zawartości tłuszczu w oleju rydzowym stanowią nienasycone kwasy tłuszczowe, a ponad połowa z nich to kwasy tłuszczowe wielonienasycone. Olej ten cechuje się bardzo wysoką zawartością kwasów tłuszczowych z rodziny omega-3 (drugi po lnie) i bardzo korzystną proporcją kwasów omega-6 do omega-3. W skład oleju rydzowego wchodzi także rzadko spotykany kwas eikozenowy, który pozytywnie oddziałuje na skórę.
– kwasy tłuszczowe wielonienasycone: 58%
– omega-3: 35%
– omega-6: 22%
– kwasy tłuszczowe jednonienasycone: 32%
– omega-9: 31%
– kwasy tłuszczowe nasycone: 9%
– tosunek kwasów omega 6 do omega 3: 0,6
– karotenoidy: 150 mg/kg
– sterole: 500 mg/100 g
– tokoferole (witamina E) 800 mg/kg
– substancje fenolowe 130 mg/kg
– witamina A
– witamina B
– lecytyna.

Właściwości prozdrowotne:

– łagodzi reakcje zapalne w organizmie
– obniża poziom złego cholesterolu LDL i podwyższa poziom dobrego HDL
– może hamować rozwój komórek nowotworowych
– zwiększa elastyczność żył zmniejszając ryzyku udaru i zawału
– łagodzi alergię
– reguluje poziom glukozy we krwi
– poprawia stan psychiczny, szczególnie w przypadku schizofrenii, depresji i lęków
– działa uspokajająco na hiperaktywne dzieci (ADHD)
– wzmacnia ściany naczyń krwionośnych i chroni krwinki czerwone przed rozpadem
– opóźnia procesy starzenia
– wspomaga koncentrację

Zastosowanie w kuchni:

Wykorzystanie oleju rydzowego w kuchni sprawiło, że rzepak i słonecznik  przebiły go pod kątem popularności w naszym kraju. Aby zachować jego cenne właściwości, olej z lnianki powinien być tłoczony w niskiej temperaturze i serwowany na zimno. W przypadku tego tłuszczu obróbka cieplna (w tym nasze ulubione smażenie) nie jest dobrym pomysłem – lepiej wykorzystać go jako dodatek do dressingów lub sosów. Charakterystyczny smak oleju rydzowego (lekko ostry, z subtelną nutą cebuli i lekko wyczuwalną gorczycą) czyni go doskonałą alternatywą dla delikatniejszej oliwy z oliwek.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Jedna łyżeczka oleju rydzowego pokrywa dzienne zapotrzebowanie organizmu na niezbędne nienasycone kwasy tłuszczowe (NNKT), które obniżają poziom „złego” cholesterolu i stanowią profilaktyczną ochronę przed chorobami serca i układu krążenia oraz przeciwdziałają problemom z nadwagą. Dawka lecznicza to 5-10 g (1-2 łyżeczek) dwa razy dziennie, najlepiej na czczo. Olej rydzowy jest świetną alternatywą dla osób, które nie tolerują specyficznego posmaku oleju lnianego.
Oleju z lnianki nie ma przeciwwskazań do stosowania niemniej jednak osoby przyjmujące na stale leki powinny skonsultować to z lekarzem.

Kaloryczność:

W 100 g oleju rydzowego znajduje się ok. 900 kcal. Jedna łyżka oleju (10 g)  dostarcza około 90 kcal.

Czas przechowywania:

Olej rydzowy tłoczony na zimno należy przechowywać w temperaturze poniżej 7°C w szczelnie zamkniętej butelce bez dostępu światła. Najlepiej spożyć go w ciągu 2 miesięcy po otwarciu, ale nie później niż 3 miesiące po wytłoczeniu, ponieważ produkt nie zawiera żadnych dodatków konserwujących. Wytwarzający się osad wynika ze zjawiska sedymentacji.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Proporcje nienasyconych kwasów tłuszczowych z grupy omega-6 i omega-3 w tym oleju, są ułożone w sposób niezwykle korzystny dla naszego organizmu. Skład bogaty w nienasycone kwasy tłuszczowe sprawia, iż olej ten jest znakomitym środkiem prewencyjnym przy groźnych chorobach cywilizacyjnych. Ponadto posiada w swoim składzie kwasy tłuszczowe nienasycone, w tym kwas oleopalitynowy – omega 7 oraz karotenoidy (330/100g oleju), oraz ogrom substancji bioaktywnych takich jak: witamina C, niacyna, ryboflawina, B6, kwas pantotenowy, witamina :A (karotenoidy), K, E (tokoferole), B1, B2, B6, kwasy fenolowe, polifenole , flawonoidy, fitosterole, potas, magnez, wapń, żelazo, cynk, omega 3, 6, 7 i 9, większość substancji zawartych w oleju z rokitnika to antyoksydanty. Walczą one w naszym organizmie ze szkodliwym nadmiarem wolnych rodników

Właściwości prozdrowotne:

Efektem spożywania oleju z rokitnika jest piękna, gładka, odświeżona skóra. Olej z rokitnika sprawdza się także przy poważniejszych problemach skórnych jak oparzenia albo trudno gojące się rany. Zauważono też korzystny wpływ na zmiany trądzikowe.
Olej z rokitnika sprzyja łagodzeniu łuszczenia się skóry, zarówno z powodu przesuszenia, jak i w przebiegu łuszczycy (co potwierdzono naukowo) czy egzemy. Pomaga przy podrażnieniach i świądzie.
Uważa się, że stosowanie olejku z rokitnika może też chronić skórę przed niekorzystnym wpływem promieni słonecznych. Rokitnik to również składnik produktów przeciwzmarszczkowych i przeciwstarzeniowych.
Olej z rokitnika, z uwagi na bogactwo fitosteroli, ma właściwości przeciwutleniające i przeciwzapalne, przez co sprzyja zdrowiu serca. To m.in. zasługa kwercetyny, która zmniejsza ryzyko chorób serca.
Wystarczy mniej niż mililitr olejku dziennie, aby obniżyć ciśnienie krwi, poziom trójglicerydów i cholesterolu, co potwierdziły badania. Co ciekawe, tę prawidłowość zauważono u osób z podwyższonym poziomem cholesterolu. U osób, których poziom cholesterolu był bliżej prawidłowych wyników, efekt nie był spektakularny.
Pomaga na: zapalenie żołądka i dwunastnicy, zapalenie przełyku, odmrożenia odleżyny, ciężko gojące się ran, czyraki, przetoki, owrzodzenia, schorzenia okulistyczne, ostre i przewlekłe zapalenie zatok, zapalenie warg. zapalenie migdałków, gardła, zapalenie dziąseł, choroby przyzębia, hemoroidy i choroby proktologiczne, poprawia jędrność  i  elastyczność skóry, eliminuje zmarszczki starcze i mimiczne.

Zastosowanie w kuchni:

Z owoców tłoczony jest także olej, który można stosować na zimno jako dodatek do sałatek czy zup. Nie należy poddawać go obróbce cieplnej

Dawkowanie i przeciwskazania:

Zalecana dawka oleju z rokitnika to od kilku kropel do 5 ml ( 1 łyżeczka) na dzień lub 3 razy dziennie zależnie od wybranego preparatu o czym informuje ulotka. W przypadku wątpliwości warto skonsultować dawkowanie z farmaceutą lub lekarzem, jeśli olej ma służyć celom leczniczym. W przypadku choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy można stosować pół łyżeczki oleju 3 razy dziennie przed posiłkiem, przy stanach zapalnych jamy ustnej wskazane jest 2 – 3 razy dziennie płukać jamę ustną olejem. Przy hemoroidach zaleca się smarować okolice odbytu 1- 2 razy dziennie.
Przeciwwskazaniem do wewnętrznego stosowania oleju z rokitnika są stany zapalne wątroby i trzustki, kamica żółciowa i ostre zapalenie woreczka żółciowego.

Kaloryczność:

W 100 g oleju rzepakowego znajduje się ok. 898 kcal. Jedna łyżka oleju (12 g)  dostarcza około 107 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z rokitnika tłoczony na zimno należy przechowywać w lodówce w temperaturze około 4 – 10 stopni Celsjusza zarówno przed jak i po otwarciu. Jego okres przydatności do spożycia jest stosunkowo długi – do 18 miesięcy od wytłoczenia.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

W składzie oleju z wiesiołka znajduje się przede wszystkim 80% proc. nienasyconych kwasów tłuszczowych: 70% kwasu linolowego (LA), 10% gamma-linolenowego (GLA) oraz kwasy tłuszczowe jak: palmitynowy, oleinowy i stearynowy. A także fitosterole, białka bogate w aminokwasy siarkowe, witaminy, głównie F i E, minerały, jak cynk, selen, wapń czy magnez. Tak bogaty skład sprawia, że olej z wiesiołka z powodzeniem wykorzystuje się w profilaktyce oraz terapii wielu dolegliwości zdrowotnych.

Właściwości prozdrowotne:

Badania potwierdzają korzystny wpływ produktu na ustabilizowanie gospodarki lipidowej i zahamowanie rozwoju miażdżycy, obniżenie stężenia metali ciężkich (ołowiu i kadmu) we krwi, obniżenia ciśnienia tętniczego i pobudzenie przemiany materii. Suplementacja olejem z wiesiołka działa osłaniająco, a także wpływa na zwiększenie ochrony przed zachorowaniem na nowotwory oraz pomaga w leczeniu chorób o podłożu immunologicznym (Hashimoto, reumatoidalne zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane, cukrzyca, choroba Leśniowskiego.
Olej z wiesiołka z dużą skutecznością wykorzystuje się w terapii chorób kobiecych w tym głównie mastalgii cyklicznej, czyli bólu piersi związanym z cyklem miesiączkowym. Regularne spożywanie oleju ma również znaczący wpływ na łagodzenie objawów PMS i zmniejszenie bolesności miesiączek a także niwelowanie oznak menopauzy, takich jak uderzenia gorąca czy nadmierna potliwość. Zawarte w oleju związki wpływają korzystnie na kobiecą gospodarkę hormonalną, zdecydowanie poprawiając nastrój i zmniejszając huśtawki nastrojów.

Zastosowanie w kuchni:

Z uwagi na delikatną strukturę nienasyconych kwasów tłuszczowych olej z wiesiołka tłoczony na zimno nie powinien być używany do smażenia, pieczenia ani nawet dodawany do gorących potraw. Najlepszym sposobem wykorzystania zawartych w nim wartości odżywczych będzie spożywanie go bezpośrednio z butelki, na surowo – jako dodatek do surówek, sałatek, past warzywnych i twarogowych, a także dipów, chłodnych deserów i koktajli. Piękny, intensywnie żółty kolor oraz delikatny orzechowy smak czynią również olej z wiesiołka doskonałym, aromatycznym składnikiem i dekoracją dań z ziemniaków, kaszy i makaronu.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Przyjmuje się, że dzienna dawka oleju z wiesiołka dla dzieci powyżej 12 lat, dorosłych i osób starszych nie powinna przekraczać 6-8 gramów oleju dziennie. Dla dzieci powyżej trzech lat dawka powinna wynosić między 3 a 4 gramy dziennie.
Nie powinno się stosować oleju z wiesiołka u dzieci poniżej 3 roku życia oraz wśród kobiet w ciąży i karmiących piersią.

Kaloryczność:

W 100 g oleju z wiesiołka znajduje się ok. 874 kcal. Jedna łyżka oleju (10 g)  dostarcza około 87,4 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z wiesiołka tłoczony na zimno należy przechowywać w lodówce w temperaturze około 4 – 10 stopni Celsjusza zarówno przed jak i po otwarciu. Jego okres przydatności do spożycia jest stosunkowo krótki – do 3 miesięcy od wytłoczenia.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Zawiera głównie wielonienasycone kwasy tłuszczowe z grupy omega-6.
Około 30% zawartego w nim tłuszczu stanowi kwas oleinowy, należący do jednonienasyconych kwasów tłuszczowych z czego 60% kwas linolowy, a około 9% to kwas palmitynowy,25 – 30% białka, 0,038% tokoferoli, 0,63% steroli w tym cholesterol, kampesterol, stigmasterol sitosterol i trochę śluzu.
Olej z ostropestu jest doskonałym źródłem witaminy E, wykazującej właściwości przeciwnowotworowe, przeciwzapalne i przeciwzakrzepowe oraz fitosteroli, które wpływają na utrzymanie odpowiedniego poziomu cholesterolu.
Zawiera  1,5 – 3% flawonolignantów zwanych sylimaryną

Właściwości prozdrowotne:

– wspiera pracę wątroby i nerek,
– wspomaga regenerację uszkodzonych komórek,
– oczyszcza organizm z toksyn i szkodliwych substancji.
– wpływa regenerująco na wątrobę,
– chroni przed szkodliwym działaniem alkoholu,
– niweluje skutki uboczne farmakologii (długotrwałe przyjmowanie niektórych leków),
– łagodzi stany zapalne na tle cukrzycowym,
– zalecamy go osobom cierpiącym na choroby wątroby takie jak wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C, marskość,
– żółtaczka zakaźna, choroba alkoholowa oraz inne zatrucia,
– wykazuje działanie antybakteryjnie oraz przeciwgrzybiczne.
Sprawdza się on także jako kosmetyk do pielęgnacji skóry, ciała, twarzy oraz włosów. Chroni skórę przed działaniem wolnych rodników, które są odpowiedzialne za jej starzenie się. Z kolei w pielęgnacji włosów sprawdza się jako ochrona przed utratą cennego nawilżenia.

Zastosowanie w kuchni:

Łagodny smak oleju sprawia, że można go wykorzystywać w kuchni, zarówno na zimno, jak i na ciepło (ale bez poddawania obróbce termicznej). Charakterystyczny, ziołowy aromat sprawia, że olej z ostropestu plamistego świetnie komponuje się z warzywami, sosami, makaronami i mięsem. Dobrym pomysłem jest dodawanie oleju do koktajli, owsianek, jogurtów. Można go też spożywać samodzielnie – w tym wypadku optymalną dawką będzie jedna łyżeczka oleju trzy razy dziennie przed posiłkami.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Codzienne spożywanie oleju z pewnością pomoże na nieprzyjemne dolegliwości. Wystarczy łyżka stołowa i regularne. Dla osób, które nie potrafią przełknąć tak ciężkiej i tłustej cieczy, zaleca się inne metody, które ułatwią rytm codziennego rytuału. Można połączyć wodę, olej oraz syrop owocowy i wypić płyn. Olej rozpuści się w ciepłej wodzie, a syrop nada słodkiego i smacznego smaku. Takie rozwiązanie może również okazać się skuteczne w przypadku dzieci, jeśli istnieje konieczność podawania im oleju z ostropestu. Ważne: roślina nie powinna być zażywana przez dzieci poniżej 12 roku życia. Dzienna dawka nie powinna przekraczać 3 łyżeczek.
Jak każdy produkt naturalny, również ostropest ma przeciwwskazania zdrowotne, które sprawiają, że nie powinno się go stosować. Przede wszystkim nie powinny go stosować osoby poddające się kuracji metronidazolem. Przed zastosowaniem należy się upewnić, że nie istnieje ryzyko alergii. W przypadku poważniejszych schorzeń i leków wydawanych przez lekarza, należy go poinformować o przyjmowanym oleju.

Kaloryczność:

W 100 g oleju z ostropestu znajduje się ok. 880 kcal. Jedna łyżka oleju (8 g)  dostarcza około 72 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z ostropestu tłoczony na zimno należy przechowywać w lodówce w oryginalne, ciemnej butelce. Jego okres przydatności do spożycia jest stosunkowo krótki – do 3 miesięcy od wytłoczenia.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Skład kwasów tłuszczowych oleju z czarnuszki kształtuje się następująco:
– kwasy tłuszczowe nasycone – 14,4 g/100 ml
– wasy tłuszczowe jednonienasycone – 23 g/100 ml
– kwasy tłuszczowe wielonienasycone – 55 g/100 ml
Spośród kwasów tłuszczowych obecnych w oleju z czarnuszki dominuje kwas linolowy (52-55 g/100 ml). W mniejszych ilościach występuje też kwas oleinowy (11-24 g/100 ml).
Zawiera również w swoim składzie sterole roślinne (fitosterole). W tej grupie związków dominuje przede wszystkim beta-sitosterol. W mniejszych ilościach występuje stigmasterol i kampesterol.
Olej z czarnuszki zawiera tymochinon – związek, któremu przypisuje się właściwości przeciwnowotworowe i antybakteryjne.

Właściwości prozdrowotne:

Wyjątkowe właściwości zdrowotne oleju z czarnuszki znane są nam od wieków – już w czasach starożytnego Egiptu ten leczniczy eliksir nazywano złotem faraonów. W niektórych krajach wciąż jest on uważany za jeden z podstawowych środków leczniczych.
– działa antyoksydacyjnie – zarówno nasiona, jak i olej z czarnuszki doskonale obniżają stres oksydacyjny, co w konsekwencji pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu ciśnienia tętniczego krwi oraz tętna;
– działa immunomodulująco – to jedna z najważniejszych właściwości olejku z czarnuszki. Produkt ten nie tylko wspiera pracę układu odpornościowego u osób z obniżoną odpornością poprzez wzrost liczby komórek odpornościowych, ale także wspiera leczenie różnego rodzaju chorób autoimmunologicznych;
– działa przeciwalergicznie – olejek z czarnuszki to według lekarzy naturalny sposób na walkę z objawami alergii, co ma związek z zawartością tymochinonu. W przeciwieństwie do leków antyhistaminowych łagodzących katar sienny olejek z czarnuszki nie wywołuje skutków ubocznych;
– naturalnie wspiera dolegliwości układu pokarmowego – łagodzi takie schorzenia jak refluks, wrzody żołądka i dwunastnicy, a także zatrucie pokarmowe. Co więcej, działa on korzystnie na pracę wątroby i chroni przed bakterią Helicobacter pylori, odpowiedzialną za rozwój choroby wrzodowej;
– korzystnie wpływa na spadek poziomu cholesterolu oraz cukru we krwi – dzięki tym cennym właściwościom olejku z czarnuszki może on przyczyniać się do zahamowania procesu rozwoju takich schorzeń przewlekłych jak m.in. cukrzyca typu II, miażdżyca oraz wiele chorób układu sercowo-naczyniowego;
– działa hipotensyjnie – może obniżyć w niewielkim stopniu ciśnienie tętnicze, dzięki czemu jest on polecany osobom zmagającym się z nadciśnieniem;
– ma właściwości przeciwbólowe i rozkurczowe;
– ma działanie przeciwgrzybicze i przeciwpasożytnicze – może okazać się pomocny w zwalczaniu m.in. tasiemca i owsików;
– działa antybakteryjnie;
– ma właściwości mukolityczne (rozrzedzające wydzielinę) – skraca czas leczenia chorób górnych dróg oddechowych, jak np. zapalenia oskrzeli. Dzięki substancjom zawartym w oleju oskrzela rozszerzają się i lepiej pracują, a zalegająca w nich wydzielina jest łatwiej wykrztuszana;
– potencjalne właściwości antynowotworowe – jest w stanie zatrzymać rozwój komórek nowotworowych, a nawet je niszczyć. Jak wskazują liczne badania przeprowadzone na zwierzętach, zmniejsza żywotność komórek nowotworu wątroby, płuc, jelita grubego, piersi czy też białaczki.

Zastosowanie w kuchni:

Olej z czarnuszki wyróżnia specyficzny smak, który nie każdemu przypadnie do gustu. Wielu osobom przypomina on smakiem pieprz, chociaż różnicą pomiędzy tymi substancjami jest fakt, że czarnuszka nie podrażnia błony śluzowej żołądka, dzięki czemu może być ona stosowana jako dodatek do różnych potraw, w tym m.in. sałatek, surówek czy też mięs. By złagodzić intensywny aromat czarnuszki, wystarczy połączyć go z miodem lub sokiem owocowym – wówczas olej z czarnuszki staje się znacznie mniej wyczuwalny.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Olej z czarnuszki jest źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych i z tego względu nie powinien być on poddawany działaniu podwyższonej temperatury.
Olej z czarnuszki nie nadaje się do smażenia.

Kaloryczność:

W 100 g oleju z czarnuszki znajduje się ok. 900 kcal. Jedna łyżka oleju (8 g)  dostarcza około 72 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z czarnuszki tłoczony na zimno należy przechowywać w lodówce w oryginalne, ciemnej butelce, szczelnie zamkniętej Jego okres przydatności do spożycia – do 6 miesięcy od wytłoczenia.

Skład i proporcje kwasów tłuszczowych, witamin oraz związków wpływających korzystnie na organizm

Olej gorczycowy (zwany olejem musztardowym) wynika przede wszystkim z jego profilu tłuszczowego gdyż w 60% składa się z kwasów tłuszczowych nienasyconych – głównie kwasu erukowego oraz kwasu oleinowego. Kwas oleinowy zaliczany do grupy kwasów tłuszczowych Omega-9 obniża ciśnienie krwi, poziom złego cholesterolu LDL. Pozostałą część oleju gorczycowego tworzą kwasy tłuszczowe  wielonasycone, przede wszystkim kwas alfa-linolenowy oraz kwasy tłuszczowe nasycone. Kwas alfa-linolenowy Omega-3 jest jednym z dwóch niezbędnych nienasyconych kwasów tłuszczowych, których organizm potrzebuje, a których nie jest w stanie sam wytworzyć; obniża on ryzyko chorób serca oraz niektórych nowotworów. witaminy A,C,E,K . Jest bogatym źródłem składników mineralnych (selen, cynk, magnez, żelazo, , wapń) oraz beta-karotenu. Olej ten to także bogate źródło witamin z grupy B, a także przeciwutleniaczy.

Właściwości prozdrowotne:

Pełni funkcję ochronną serca i układu krążenia;  gorczyca bowiem obniża ciśnienie krwi. Posiada  właściwości przeciwzapalne, przeciwbakteryjne, przeciwgrzybiczne.  Wspomaga działanie układu nerwowego, a także reguluje metabolizm; pobudza apetyt i zwiększa wydzielanie soków żołądkowych. Zwalcza choroby dziąseł (np. paradontozę). Stosowanie oleju z gorczycy ma podobne działanie jak same ziarna – pomaga w złagodzeniu bólu mięśni i stawów.  Jego profil tłuszczowy oraz zawartość związków eterycznych mają działanie nawilżające, łagodzące i redukujące stany zapalne skóry (np. grzybicę). Jako olejek do masażu wykazuje szereg właściwości leczniczych, m.in.: redukuje przebarwienia, drobne zmarszczki i bruzdy, chroni przed działaniem wolnych rodników, łagodzi wysypki o podłożu bakteryjnym, wspomaga mikrokrążenie skóry głowy, świetnie sprawdza się przy problemach z łupieżem.
Stosuje się do masaży – rozgrzewa i pobudza, wspaniale rozprowadza się po skórze, rozgrzewa obolałe miejsca i poprawia krążenie. Masaż tym olejem ułatwia wchłanianie się substancji i witamin w której jest bogaty. Olej z gorczycy zawiera witaminę E, która nazywana jest witaminą młodości – poprawia ona jędrność i witalność skóry

Zastosowanie w kuchni:

Olej z gorczycy popularny jest w kuchni indyjskiej, ale powoli poznajemy jego smak również w Europie. Olej stosowany jest jako przyprawa i naturalny dodatek do dań. Jest bardzo aromatyczny oraz rozgrzewający, dlatego dodaj go do potraw z ryżu, kasz i makaronów.
W kuchni europejskiej olej z gorczycy sprawdza się jako dodatek do sosów i marynat. W połączeniu z oliwą, jogurtem i sokiem z cytryny stanowi ciekawy dressing do sałatek i warzyw.
Należy spożywać go wyłącznie na zimno. Nie można go podgrzewać, ani smażyć na nim.

Dawkowanie i przeciwskazania:

Olej z gorczycy zaleca się stosować 1-2 razy dziennie po łyżeczce, dzieci – 1 łyżeczkę.
Osoby mające problemy z tarczycą nie powinny sięgać po gorczycę ponieważ zawiera ona substancje wolotwórcze. Gorczyca może też zmniejszać poziom cukru we krwi dlatego osoby chore na cukrzycę przed regularnym spożywaniem oleju gorczycowego powinny najpierw skonsultować się z lekarzem.

Kaloryczność:

W 100 g oleju z gorczycy znajduje się ok. 884,1 kcal. Jedna łyżka oleju (10 g)  dostarcza około 88 kcal.

Czas przechowywania:

Olej z gorczycy tłoczony na zimno należy przechowywać w lodówce w oryginalne, ciemnej butelce w temperaturze od 4 – 10 stopni Celsjusza. Jego okres przydatności do spożycia – do 6 miesięcy od wytłoczenia.